Eigenwijs of Eigen-wijz?

Samen met Esther Maas van Eigen-Wijz ben ik bezig met het opzetten van Veer-Krachtige Ouders. Een initiatief waarbij we onze ervaring en deskundigheid inzetten om op professionele wijze ouders van prematuur, dysmatuur of ziek geboren kinderen te coachen in hun behoefte om gezien en gehoord te worden. In april 2019 schreef Esther onderstaande blog voor "De Kleine Maatjes" het blad van de Vereniging van Ouders van Couveusekinderen. 

"Zes jaar geleden kwamen wij totaal onvoorbereid in de emotionele achtbaan terecht die ‘vroeggeboorte’ heet. In februari 2013 werden wij ouders van onze tweeling Feline en Sven. Zij werden met 27 weken en zes dagen geboren in een academisch ziekenhuis. Alles kwam in één keer op ons af. Er moesten beslissingen worden genomen over behandelingen en er was veel angst, onzekerheid en onmacht. Tijdens de eerste ziekenhuisperiode op de NICU stond alles in het teken van het overleven van onze kindjes. Alle zorg en aandacht ging naar Feline en Sven, wat logisch was. De emoties, zorgen en angsten van ons kwamen op een lager plan. 

Maatschappelijk werk ziekenhuis 

De dag dat ik met spoed werd opgenomen in het ziekenhuis en ik weeënremmers en een longrijpingsspuit kreeg, kwam er een arts aan mijn bed die ons alle complicaties van een vroeggeboorte uitlegde: de risico’s en de mogelijke gevolgen voor de kinderen. Ook kregen wij een rondleiding over de NICU. Een wereld die wij niet kenden en ook niet wilden kennen.  

Onwerkelijke en heftige dagen.

De maatschappelijk werkster van het ziekenhuis stond ook aan mijn bed. Haar timing was voor mij niet passend, want ik wilde daar niet liggen en ik wilde niet bevallen. Ik kon het niet eens bevatten, laat staan er op dat moment over praten. Na de bevalling kwam zij nog regelmatig langs als ik de kindjes aan het verzorgen was. Om eerlijk te zijn, had ik er tijdens de ziekenhuisperiode niet veel aan. Mijn aandacht en zorg moest ik verdelen over twee kindjes, het heen en weer rijden etc. Er was geen tijd voor mezelf.
 
Iedere vrijdagmiddag kregen wij in het ziekenhuis workshops met informatie over bepaalde thema’s, bijvoorbeeld over borstvoeding of hoe je je kindje moet aanraken. Heel interessant en we spraken daar ook andere ouders. Uiteindelijk keken wij naar die middagen uit om ervaringen te delen en er voor elkaar te zijn. Daar lag de behoefte; daar ging het ook om ons als ouders. 

Eenmaal thuis 

Na dertien weken academisch ziekenhuis en acht weken streekziekenhuis hadden wij beide kinderen eindelijk thuis. Sven met sondevoeding en Feline ontwikkelde zich helaas tot een huilbaby met ernstige eet- en drinkproblemen. Na acht maanden merkte ik dat ik last kreeg van een stagnerende verwerking. Mijn wereld was het eerste jaar heel klein. De kindjes waren kwetsbaar en hadden veel zorg nodig. Ik was veel alleen en kreeg last van herbelevingen uit de ziekenhuisperiode. Via via kreeg ik professionele hulp en daar ben ik dankbaar voor. Ik kwam terug in mijn eigen kracht en kon verder, want de eerste jaren hadden wij nog genoeg zorgen om de kinderen. 
De afgelopen jaren heb ik contact gehouden met andere ouders en er zijn mooie vriendschappen ontstaan. Ook hebben wij nog regelmatig contact met verpleegkundigen van de NICU en spreek ik de ToP-kinderfysiotherapeute die bij ons aan huis kwam. Iedere keer zie ik zo duidelijk dat er te weinig aandacht en begeleiding is voor de ouders als de kinderen eenmaal thuis zijn. Zodra je kind naar huis mag, sta je er eigenlijk alleen voor. Maar hoe krijg je hulp? Je bent al niet sterk, soms is er zelfs schaamte om hulp te vragen.  

Andere ouders helpen 

Gedurende de afgelopen jaren is bij mij de wens ontstaan om andere ouders te begeleiden bij de verwerking van een vroeggeboorte. Daarom ben ik vorig jaar als zelfstandige gestart onder de naam ‘Ei- gen-Wijz’ om ouders te coachen. Ik weet wat ouders mee (kunnen) maken. Ik kan luisteren en ondersteuning bieden. Het verdriet en de gevoelens mogen er zijn. Ik vind het belangrijk dat ieder verhaal wordt gehoord en ik kan mij inleven in de emoties waar je als ouder tegenaan loopt. Daarbij kan ik goed relativeren en helpen om zaken in perspectief te zien. In mijn praktijk zie ik na vier tot zes gesprekken al veel verandering bij moeders en/of ouders samen, en komt er meer rust en vertrouwen terug. Ik kan ook bij ouders thuiskomen voor gesprekken, wat fijn kan zijn als je nog een kwetsbaar kindje hebt zodat je niets hoeft te regelen. 
 
Mijn missie is om de bekendheid, het begrip en de bewustwording rondom ‘vroeggeboorte’ 
te vergroten. Ik heb contact met ziekenhuizen en andere instanties om te bespreken waar mogelijkheden zijn voor samenwerking. Ik heb zelf een P&O-achtergrond met jarenlange ervaring in coaching. Als coach is het belangrijk dat je eigen ervaringen verwerkt zijn en een plaats hebben gekregen. Dan pas ben je in staat om een goede coach te zijn voor lotgenoten. 

Coachen - Samenwerking 

Naast het opzetten van mijn eigen praktijk zie ik meerwaarde in samenwerking met andere professionals. Daarom ben ik gaan samenwerken met andere ervaringsdeskundigen en (zorg)professionals. Met een groot aantal zijn wij inmiddels een groep in oprichting onder de naam ‘Veer-Krachtige Ouders’. Deze groep is ontstaan naar aanleiding van de column van Ilona Slomp in de Kleine Maatjes van oktober 2018. Zij deed een oproep voor het verwezenlijken van haar droom: “Het landelijk opzetten van gespecialiseerde coaching praktijken gericht op het coachen van moeders/ouders”. Aan deze oproep is massaal gehoor gegeven en Ilona heeft als initiatiefnemer en oprichter deze mooie groep bijeengebracht.  Onze missie: “Wij zetten onze ervaring en deskundigheid in om op professionele wijze ouders van prematuur/dysmatuur en/of ziek geboren kinderen-moeders te coachen in hun behoefte om gezien en gehoord te worden.” Een ieder doet dit vanuit zijn eigen deskundigheid, ervaring en professionaliteit.

Wat zijn onze doelen? 

Wij streven naar vroegtijdige signalering, een lagere drempel om hulp te vragen/krijgen en het normaliseren van coaching en hulpvragen. Een van onze doelen is dat er standaard in ieder zorgpakket een aantal uur coaching door ervaringsdeskundigen/professionals van Veer-Krachtige Ouders beschikbaar is. Coaching kan ook een onderdeel worden van de periodieke gesprekken met een arts/verpleegkundige op het consultatiebureau of bij de kinderarts. Er is behoefte aan erkenning, een luisterend oor. Je als ouder begrepen voelen en de juiste begeleiding krijgen.
 
Een ander doel is om op maat te kunnen coachen, dus waar de behoefte ligt. Denk hierbij ook aan begeleiding bij praktische zaken zoals werksituaties. Vaak is het bevallingsverlof (bijna) afgelopen als je kindje thuiskomt. Hoe gaat de werkgever hiermee om? Het UWV en bedrijfsartsen spelen hierbij een grote rol. Binnen de groep Veer-Krachtige Ouders is overigens expertise en ervaring aanwezig op een breed scala aan thema’s zoals: prematuriteit, dysmaturiteit, ziek geboren baby’s, verlies van een kind, pre-eclampsie/HELPP-syndroom, traumatische bevallingen, zorgen tijdens een zwangerschap, miskramen, omgeving en depressie. Maar ook cultuurinvloeden en als nieuwe moeder/vader je eigen weg vinden in het ouderschap. Wil je meer weten over Veer-Krachtige Ouders en de concrete plannen voor 2019? Lees dan verderop in dit magazine de column van Ilona Slomp waarin zij schrijft over waar de groep nu staat en mee bezig is.  

Wat kan ik doen? 

Naast bovengenoemde samenwerking ben ik druk met mijn eigen praktijk. Mijn expertise ligt met name bij prematuriteit en de verwerking hiervan. Op dit gebied coach ik iedere ouder graag en is een ieder welkom bij mij om zijn verhaal te doen. Ik heb Eigen-Wijz opgericht om te gaan doen wat ik het mooiste vind; mensen verder helpen groeien! Kijk voor meer informatie op www.eigen-wijz.com. Of bel me via 0645768523 of mail via Info@eigen-wijz.com."
Mijn werkwijze